Κ. Τσουκαλάς: Πόλεμος και Ειρήνη…

-

 

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 19.08.26 ]

...Μετά το τέλος της ιστορίας

(Ο θάνατος μας πολιορκεί από παντού. Μετά τον Νίκο Καλογερόπουλο, ο παλιός φίλος και σύντροφος Γιάννης Τζούστας. Την ίδια μέρα "έφυγε" και ο Κ. Τσουκαλάς. Τον τελευταίο τον γνώρισα στο σπίτι του μετά τον μεγάλο σεισμό του 1999. Αποφάσισα όμως να μην ανατρέχω στις προσωπικές θύμησες. Στο εξής θα μιλώ μόνο για το έργο αυτών που "φεύγουν", έτσι που “ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία” -Ντύλαν Τόμας).

Πως εξηγείται ο πόλεμος στο Ιράκ, ή στο Ιράν αύριο; (το 2006 έγινε αυτή η προφητική διερώτηση). Το φαινόμενο του πολέμου έχει τα ίδια χαρακτηριστικά σήμερα με ό,τι παλαιότερα; Ή ακόμη αρκεί μια προσέγγιση που βασίζεται μόνο στην οικονομική διάσταση; Ο Κ. Τσουκαλάς στο βιβλίο του: «Πόλεμος και Ειρήνη...» (εκδόσεις Καστανιώτη, 2006), εκκινεί από το φαινόμενο του πολέμου όπως αυτό εκδηλώνεται σήμερα και επιχειρεί να εξηγήσει, ή τουλάχιστον να περιγράψει μέσω αυτού τις αλλαγές που συντελέστηκαν ή συντελούνται στον κόσμο.

«Οι ηγεμονικοί πόλεμοι δεν είναι παρά ένα από τα πολλαπλά συμπτώματα ενός ευρύτερου μετασχηματισμού που αγγίζει ολόκληρο το σύστημα των νοηματικών και εννοιακών συντεταγμένων, οι οποίες οροθετούσαν και προσέδιδαν σταθερό νόημα στον κόσμο που γνωρίζαμε», σημειώνει χαρακτηριστικά. Ουσιαστικά πρόκειται για μία «πολιτισμική προσέγγιση» του πολέμου, καθώς η ανάλυσή του επικεντρώνεται «στα αντιφατικά μεταξύ τους συστήματα παραστάσεων που τον ερμηνεύουν, τον κανοναρχούν και τον εκλογικεύουν». Όσο για τους «νέους πολέμους» που διεξάγονται από τις ΗΠΑ, ο Τσουκαλάς διατείνεται ότι δεν γίνονται για την επίτευξη μόνο γεωπολιτικών στόχων, αλλά «είναι τα εύλογα προϊόντα μιας νέας μορφής εξουσίας που αναζητεί το ρόλο της και τα όριά της σε ένα εντελώς νέο εξουσιαστικό πλαίσιο». Η νέα αυτή εξουσία είναι μία υπό δόμηση «νέα αθέσπιστη ηγεμονική πολιτική τάξη», μία ηγεμονική υπερ-τάξη, μία υπερκείμενη «τάξη των τάξεων», ενώ κάτωθεν βρίσκονται οι «ηγεμονευόμενες εθνικές-κρατικές τάξεις».

ΦΒ 2006

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βιβλίο: ΚΩΣΤΑΚΙΟΙ ταξίδι στα νερά της μνήμης

-
Εικόνα
  Παρουσιάστηκε στην κεντρική πλατεία των Κωστακιών Άρτας το βιβλίο του Γιώργου Χ. Παπασωτηρίου, με τίτλο: «Κωστακιοί: Ταξίδι στα νερά της μνήμης». Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κωστακιών "Η Παναγιά". (Το βιβλίο διατίθεται από τον σύλλογο στον οποίο έχουν παραχωρηθεί τα δικαιώματα τηλ. 6943292032) Απόσπασμα από τον πρόλογο: …Ο αντικειμενικός χώρος, η πέτρινη εκκλησία του Άι Γιώργη με την πλατεία των παιγνιδιών και των πανηγυριών, το σχολείο με τα υπέροχα ψηλά πεύκα που φύτεψαν οι πατεράδες μας, οι έξοχοι κήποι με τις ορτανσίες, τα ζουμπούλια, τα «χιόνια», τις τριανταφυλλιές όλων των χρωμάτων, τα νυχτολούλουδα, οι  ανθισμένες πορτοκαλιές με το μεθυστικό άρωμά τους, ο Επιτάφιος, η Ανάσταση, το καλοσκαίρισμα των κερασιών, οι κυριακάτικες εκδρομές με τις φρέζες στη θάλασσα, η δουλειά στα χωράφια, το ξαπόσταμα στις κρεβατίνες των δέντρων και στα τσαρδάκια, οι μπαξέδες με το χρυσάφι τους, που φορές γινόταν «κίτρινος παγωμένος θάνατος», η ατέλειωτη βροχή, κα...
Διαβάστε περισσότερα

«Τα παιδιά του Ζαμπρίσκι Ποϊντ» και η ποίηση

-
Εικόνα
[   Γιώργος X. Παπασωτηρίου   /artinews.gr   / 07.02.25 ] Παρακολούθησα την παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής του Κώστα Καναβούρη «Τα παιδιά του Ζαμπρίσκι Ποϊντ-ανθολογία μικρών προβλημάτων» (εκδ. Πόλις). Η ποίηση ειπωμένη προφορικά, με λέξεις που γοητεύουν, δηλαδή που δημιουργούν εκτροπές, ανατροπές και αλλαγές νοήματος και κάποτε ταυτότητας, που μπορούν να «σε κατεβάσουν ακόμα κι από την καρέκλα». Κάποια στιγμή τέθηκε το ερώτημα: Υπάρχει σήμερα ποίηση, διαβάζεται, αγγίζει; Ο Ανδρέας Μ. είπε πως υπάρχουν 1200 εκδόσεις ποιητικών βιβλίων το χρόνο στην Ελλάδα. Τεράστιος αριθμός. Ποιοι διαβάζουν; Ποιον αγγίζουν; Πριν λίγο καιρό είχα διαβάσει ένα άρθρο στην Le Monde des livres με τίτλο «Η ποίηση εξαφανίζεται». «Η ποίηση δεν πουλάει. Σίγουρα, αυτό το λογοτεχνικό είδος δεν είναι το μόνο που βλέπει το «μερίδιο αγοράς» του να συρρικνώνεται στη σύγχρονη πολιτιστική παραγωγή. Το ίδιο επηρεάζεται και το μυθιστόρημα, η λογοτεχνία γενικότερα, το ίδιο το βιβλίο. Στην περίπτωση όμω...
Διαβάστε περισσότερα

Γιατί η Generation Ζ διαβάζει Ντοστογιέφσκι;

-
Εικόνα
  [   Γιώργος X. Παπασωτηρίου   /  artinews.gr   / 01.01.25 ] Το 2024, το πιο διαβασμένο κλασικό βιβλίο από τους νέους στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν ήταν ούτε το Pride and Prejudice, της Jane Austen, ούτε το 1984, του George Orwell αλλά το  διήγημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι(1821-1881) «Λευκές Νύχτες». Η οικονομική εφημερίδα  «Financial Times» επιχείρησε να διερευνήσει τους λόγους αυτής της επιτυχίας στους νεαρούς Βρετανούς της Generation Ζ. Το White Nights, που δημοσιεύτηκε το 1848, διηγείται την ιστορία του αφηγητή του, ενός νεαρού άνδρα ο οποίος  ζει στην Αγία Πετρούπολη και υποφέρει από μοναξιά και ο οποίος ερωτεύεται μια νεαρή γυναίκα, που δεν ανταποκρίνεται στην αγάπη του. Το διήγημα πούλησε περισσότερα από 50.000 αντίτυπα στην αγγλική γλώσσα φέτος. Η επιτυχία του βιβλίου οφείλεται σύμφωνα με την εφημερίδα «εν μέρει στο TikTok», του οποίου οι χρήστες είναι ως επί το πλείστον κάτω των 35 ετών και το ένα τρίτο κάτω των ...
Διαβάστε περισσότερα